EFSUS VE SOSYAL MEDYA

Varlık ve yokluk…. Ve ikisi arasındaki ince çizgi…

Neden LinkIdin’de yoksun?

-Bilmem, gerekli mi? Ne işe yarıyor?

 Facebook’un var mı?

– Yoo! O da ne ki?

Paylaşıyorsun.

– Paylaşınca ne oluyor ki, zaten blog yazıyorum ya. Hem o dediğin beni bozar.

 Twitter da mı kullanmıyorsun?  – Soran sorana.

Watsupp?

-Efendim???

Sahi sen nerede yaşıyorsun, dünyalı mısın, yoksa başka bir gezegenden mi? :) :)

Blog yazma konusunda ne kadar istikrarlı ve tez canlı iseydim (her ne kadar geç keşfettim ve buna hayıflandıysam bile), yukarıda adı geçenlerle o denli mesafeliy(d)im. Sonra neden bu gün hayatımda bir dönüm noktası oldu. Facebook’umun sahibi oldum, hem de öylesine, durup dururken. Bir heyecanlıyım, bir telaşlıyım sormayın gitsin.

Aslında sahip olmadıklarım sadece sosyal medya değil. Pek çok kimsenin derdidir, neden televizyonum, magnetromun, bulaşık makinem, cezvem vs. vs. yoktur. Bilmem, yok işte. Gereksinim duymuyorum.  Gereksinmem yok. (Bakın yine bir yok :) )Ya da böyle işime geliyor. Fakat hayatımı yokluk üzerine kurmuyorum. Varlık üzerinden hayata devam ediyor, var olana bakıyorum. Var olanda mutluluk arıyorum, buluyorum da.

Tevekkeli değildir güzel Türkçemizde hikayeye “bir varmıııııış, bir yokmuş” la başlanması. Sahip olduklarınız bir anda elinizden kayıp gidebiliyorken diğer yandan yok olanlar, ve asla sahip olamayacağınızı düşündükleriniz bir anda sanki hep varmış gibi hayatınıza dahil olabiliyor. Dün gibi hatırlarım üniversite yıllarımda, “ah keşke bir evim olsaydı, şöyle anahtarıyla açıp girebileceğim” diye dertlendiğimi. Sanki hiç olmayacaktı, öyle dehşet bir zirveydi ki adeta zirvelerin zirvesi, dorukların doruğundaydı bir ev. Yine aynı yıllarda ‘mecazi anlamda’ da olsa bir evim olduğunda, sanki o zirve bir anda kanatlanıp avucumun içine konmuştu. Sadece ben değil,  destekleyeni-desteklemeyeni, bütün şehir şaşırmıştık buna. Allah’ın takdiri ilahisiydi, duanın gücüydü. Darda kalana yetişilmesiydi bu.

İşte bu gün de bir ‘yüz defteri’ hesabı sahibi oldum. Hadi hayırlısı. Arkadaşlar güzel bir karşılama yapacaklarmış, ben yine pek bir şey anlamadım ama bu da racondan bir ifade sanırım. :)

Yorumlar
Yorum Yapın